الف - ازدیاد بذری :

ازدیاد مواد از طریق بذر ، امکان پذیر بوده اما به دلیل بروز تغییرات ژنتیکی در نهالهای حاصله و نایکنواختی و همچنین تفاوت کامل آنها با گیاه مادری برای احداث موِستان مورد استفاده قرار نمی گیرد.
بذر را بایستی از انگورهای کاملاً رسیده ی عاری از هر گونه آلودگی به آفات و بیماریها ، گزینش و گردآوری کرده و در محلی خشک و خنک نگهداشت . برای شکستن دوره ی رکود و بهتر سبز شدن بذرها می بایستی آنها را پیش از کاشت ، سرمادهی کرد. برای انجام عمل سرمادهی بذرها ، می بایستی آنها را درون جعبه های کاشت ،‌ زیر ماسه ی مرطوب قرار داده و برای چندهفته در محلی سردنگهداری کرد. بهترین زمان کاشت بذر ، اوایل بهار است. برای کاشت ، بذرها را بر روی ردیفهایی به عمق 3-4 سانتی متر ، به صورت نواری کاشت و روی آنها را به منظور جلوگیری از سله بستن ، با مقداری ماسه می پوشانند . فواصل خطوط کاشت 30 تا 40 سانتی متر و فواصل بذرها بر روی خطوط کاشت ، 15 سانتیمتر انتخاب می شود. بعد از کاشت می بایستی هر 2 یا 3 روز یکبار ، خطوط را با آرامی آبیاری کرده و هرچند روز یکبار علفهای هرز را وجین نمود . بدین ترتیب بذرهای کاشته شده پس از یک ماه سبز می شوند بایستی توجه داشت که برگها و ساقه های جوان تازه روییده نسبت به نور شدید آفتاب حساس بوده و در صورت امکان می بایستی با ایجاد سایه بان ، از رسیدن نور شدید به آنها جلوگیری کرد. نهالهای حاصله را باید دراواخر همان سال ، به محل اصلی انتقال داد. اگر این عمل در سالهای بعد انجام گیرد ، به ریشه های نهالها آسیب فراوانی وارد خواهد آمد. بوته های مو تولید شده به روش کاشت بذری ، غالباً درسال چهارم یا پنجم بارآوری خود را آغاز می کنند. این مدت طولانی را می توان با پیوند شاخه های جوان مورد نظر بر روی ساقه های مسن تر ، کوتاه ساخته و گیاه را زودتر از زمان مقرر به میوه دهی وادار کرد